Verhalen


‘Ik ervaar Hanny als een empathisch en meedenkende coach, die op de juiste momenten opbouwend kritische vragen durft te stellen. Zowel aan haar cliënt als aan mij, de werkbegeleider namens het bedrijf. Met een dosis humor zorgt dat voor een fijne en professionele samenwerking waarin ontwikkeling mogelijk is.’
Chantal de Jongh, Yulius


Louise (28) na PPR- traject:
Werkt in de hulpverlening

Ik wilde leren met stress om te gaan maar ik heb iets veel mooiers geleerd: stress is wat je er zelf van maakt. Je hebt de afstandsbediening alleen over jezelf, niet over de ander. Zodra je weet hoe je in elkaar zit maakt je dat een krachtiger persoon die veel meer kan dan je denkt.

‘Door mijn jobcoach voelde ik mij vanaf het eerste moment serieus genomen’
Elmer (28), werkt in ICT

Hij heeft het prima voor elkaar: de 28-jarige Elmer heeft een mooi appartement, uitdagende baan en leuk vrijwilligerswerk. Elmer heeft autisme, maar daar merken weinig mensen iets van. En ook op zijn werk gaat alles erg goed. Een kijkje in het leven van deze IT-held…

Een aantal jaar geleden maakte Elmer voor het eerst kennis met zijn huidige werkgever. Anyfix is een reparatiespecialist en helpdesk in Dordrecht. Elmer liep er stage en na het afronden van zijn ICT-opleiding wilde hij eigenlijk heel graag terug. Elmer: “Toen ik verhuisde naar een appartement in BW Oostpolder bracht mijn wooncoach mij in contact met een Hanny Ebbers, jobcoach. Zij inventariseerde mijn wensen en mogelijkheden. Hierna nam zij contact op met Anyfix om te bespreken of ik daar zou kunnen werken.”

Nieuwe weg
Anyfix had op dat moment niet direct vacatures maar stond toch open voor een gesprek. Arjan, de baas van Elmer, besloot de getalenteerde IT-er een kans te geven en nam hem aan. “Ik kreeg een jaarcontract voor 24 uur per week en mijn jobcoach hielp mij om mijn weg te vinden. Zo vond ik het in het begin nog wat spannend in een nieuw team te werken, ook al kende ik sommige collega’s nog uit mijn stageperiode. Nieuwe situaties en drukte vind ik niet prettig. Gelukkig hielpen Arjan en Hanny mij om hier goed mee om te gaan.”

Ontwikkeling
Elmer hoort nu helemaal bij Anyfix. In het begin repareerde hij computers en laptops, maar inmiddels weet hij ook smartphones weer aan de praat te krijgen. “Dit leerde ik van het hoofd van de technische dienst. Elmer geniet van zijn werk. De sfeer is prettig, het team gezellig en zijn taken uitdagend.

“Ik ben Hanny heel dankbaar voor alles wat ze voor mij gedaan heeft. Door haar voelde ik mij altijd serieus genomen. Ze heeft me op weg geholpen en nu kan ik het ‘alleen’. Ik kijk uit naar de toekomst”

Yuri (30) na ZKM-traject:
Werkt in de ICT, syndroom van Asperger

Ik begon met het zelfonderzoek omdat ik onzeker was en me hier ook door liet leiden. Om van deze onzekerheid af te komen is het volgens mij belangrijk om te onderzoeken wat precies de oorzaak is van deze onzekerheid.

Met dit zelfonderzoek heb ik geleerd dat ik mijn gevoelens kan ontleden om ze tegen elkaar op te wegen.  Hieruit volgen conclusies waar ik iets mee kan. Ik had zelf het gevoel dat ik mezelf als buitenstaander in de spiegel zag en “mijn persoon” onbevooroordeeld kon bekijken.

Ik ben er op deze manier achter gekomen dat ik me te druk maak wat anderen van me denken. Hieraan besteedde ik onnodige energie.  Op een zeker moment lukt het mij om me hier niets meer van de ander aan te trekken. Dit waren maar kleine momenten. Maar door me bewust te maken van deze momenten werd het steeds makkelijker dit gevoel op te roepen. Zo doorbreek je de cirkel. Ik voelde me zeker en kreeg meer waardering van mijn collega’s.

Ik denk dat deze methode geschikt is voor mensen die problemen hebben met zichzelf. Dit kan zijn: onzekerheid, boosheid, verdriet, etc.

Mijn advies: Probeer eerlijk te zijn over jezelf en wees niet bang voor je gevoelens. Dan heeft deze methode volgens mij het beste resultaat.

Ik weet nu waar mijn vermoeidheid vandaan komt en wat ik moet veranderen.

Karen (35) projectmanager, 3 jaar geleden zoontje verloren, na 2 jaar opnieuw een zoontje gekregen, is aan huis gebonden omdat zij ze de zorg voor haar zoontje niet aan een ander wil overlaten. Ze heeft zich ziek gemeld vanwege spanningsklachten en vermoeidheid, een WAO-uitkering wordt aangevraagd. Ze wil zelf uit geïsoleerde situatie thuis komen maar ziet niet hoe.
Door haar verhaal nog een keer te vertellen geeft Karen ruimte aan haar verdriet. Dan ontdekt ze dat ze altijd al op haar tenen heeft gelopen voor haar carrière. Ze voelt zich schuldig omdat ze niet meer kan, thuis zit en toch geld krijgt. Karen beseft dat een managementfunctie op dit moment niet bij haar past en is gemotiveerd een andere richting te zoeken.

Ik heb een streep gezet achter dat conflict en heb nu een baan in een totaal andere richting.

Peter (29) leraar Frans, vraagt begeleiding bij loopbaanoriëntatie. Peter is anderhalf jaar geleden ziek geworden: ernstige vermoeidheid en hoofdpijn veroorzaakt door een auto-ongeluk. Tijdens het coachingstraject vertelt hij over een conflict met een collega. Dit onuitgesproken conflict verergert zijn lichamelijke klachten en blijkt voor hem de blokkade te zijn om toekomstplannen te maken. Hij bespreekt het conflict op zijn werk en kan het zo achter zich laten.

Inmiddels heeft Peter zijn baan als leraar opgezegd. Hij is bezig een eigen bureau vakantiebemiddeling in Frankrijk te starten. Dit werk sluit aan bij zijn kwaliteiten en interesses. De werkzaamheden kan hij qua tijd en intensiteit aanpassen aan zijn energie. Hij voelt zich steeds sterker en energieker.

Ik kan beter met de stress op mijn werk omgaan.

Ankie (46) secretaresse van twee directieleden. Zij heeft veel last van de werkdruk. Hard werken doet ze graag maar ze voelt zich opgejaagd: beide directeuren geven haar opdrachten, alles heeft prioriteit. Ankie is heel tevreden met haar salaris. Ze ontdekt tijdens het zelfonderzoek wat haar stress oplevert: ze mist de vrijheid om haar eigen werk in te delen. “Ik zit in een gouden kooi.” Zij besluit te gaan solliciteren. Samen met haar coach zet ze de eisen voor haar nieuwe baan op een rij: werken op een kleine afdeling, met tijd voor interessante contacten en vrijheid haar eigen werk in te delen.

Binnen een jaar vindt Ankie de baan die aan haar eisen voldoet: ze verwisselt haar gouden kooi voor een ruime zonnige werkkamer met veel werkplezier.

Dit team moet weer gaan praten met elkaar.

Vraag hoofd administratie van een gemeentelijke dienst: “Op mijn afdeling werken zeven medewerkers. Alle medewerkers zijn goed opgeleid, er wordt kwalitatief goed werk afgeleverd, er heerst een prima sfeer op de afdeling. Sinds kort wordt er veel over elkaar en minder met elkaar gesproken. Een aantal collega’s’ is mentaal afwezig: ze zijn er wel maar doen hun werk half, met weinig aandacht en te langzaam. De anderen ergeren zich hier wel aan maar zeggen het niet, alleen tegen mij. Ik weet niet hoe ik dit het best kan aanpakken. Ik wil geen splitsing in het team want ik waardeer mijn team en ik heb ze allemaal even hard nodig. Dit team moet gaan praten met elkaar en weer kwaliteit gaan leveren!”